Op de voorgestelde kandidatenlijst voor het Europees Parlement is René Cuperus door het partijbestuur op de vijfde plaats gezet. René Cuperus werkt voor de WBS, schrijft o.a. een column voor de Volkskrant en woont al jaren in Amersfoort. Een interview.
Thijs Berman
is met een miniem verschil op Jacques Monasch lijsttrekker voor de
EP-verkiezingen geworden. Ik behoor duidelijk tot de Jacques Monasch-vleugel en
dat is de reden dat ik mijn kandidatuur aanvaard heb. Ik vind Europa te
belangrijk om het aan de Brusselse technocraten over te laten.
Als je laatst
de In Europa-aflevering over de beginnende Europese samenwerking hebt gezien dan
herken ik me veel meer in het Europa dat Schumann, Monnet en Kohnstamm voor
ogen stond, dan in het huidige neo-liberale Europa. Mijn ogen zijn destijds
geopend door een artikel van Piet Dankert, bepaald geen euro-scepticus, die
grote bedenkingen had tegen de 'Big Bang', de uitbreiding van Europa met tien
nieuwe lidstaten.
Waar zou je meer Europa willen zien?
Op mondiale problemen mag er wel meer Europa zijn: het conflict in het Midden-Oosten, de klimaatproblematiek.
En waar minder?
Ik wil een nationale stofkam door regels halen en telkens de vraag aan de orde stellen of dat echt vanuit Brussel geregeld moet worden. Ik kom regelmatig in Brussel en het valt mij op dat de technocraten de nationale lidstaten als vijand zien. Europa zal fors moeten veranderen om de verzuurde onverschilligheid voor Europese politiek te doorbreken. Daaraan wil ik met groot urgentiegevoel bijdragen, zoals ik binnen de PvdA ook al jaren geprobeerd heb, bijvoorbeeld in de PvdA-Europa Commissie van Ruud Koole en Adri Duijvesteijn die na het debacle van het Nederlandse 'Nee' ingesteld is. Daar heb ik juist als nee-stemmer en als tegengewicht voor te veel 'Eurofilie' deel van uitgemaakt.
Voor de PvdA is dit van het grootste belang. Juist in de PvdA is een groot verschil tussen de soms verkrampte pro-Europa-houding van de top en de scepsis bij de leden en de achterban. De PvdA moet een scherpe tussenweg bewandelen tussen het anti-Europa van PVV en SP en de kritiekloze Europa-omhelzing van D66.
Ik wil, met één been in Nederland en één been in Brussel, ook het broodnodige politieke debat over Europa in de PvdA en in Nederland voeden en stimuleren.
Hoe sta je tegenover de uitbreiding van Europa?
Er vindt
momenteel een discussie plaats of toetreding van landen met een veel lager
minimumniveau wel wenselijk is. Moet je bijvoorbeeld niet als eis stellen dat
het minimumniveau van aspirant-lidstaten minstens op 80% van het Europese
niveau moet liggen.
De toetreding van Turkije is momenteel niet aan de orde
maar ik vind dat je dan niet alleen moet kijken of Turkije aan alle voorwaarden
heeft voldaan maar ook naar het absorptievermogen van Europa. Je ziet nu al een
confrontaitie tussen sociaal-democraten uit Oost- en West-Europa over het wel of
niet reguleren van de arbeidsmigratie.
Europa is nu nog te veel een marktproject en te weinig een sociaal project.
Verdere ideeën?
Ik wil mij concreet bezighouden met buitenlands beleid, een sociale interne markt, en met de vraag hoe we Europa democratischer krijgen (burgerlijke vrijheden en constitutionele zaken).
Verder ga ik me nog eens fors opwinden over de afschaffing van het verhuiscircus naar Straatsburg. Ik snap niet goed waarom het de machtige PES-fractie niet lukt daar een einde aan te maken. Voor het imago van het Europees Parlement, en daarmee van Europa, is die symbolische zaak van levensbelang.
Johan Volkers